24.08.2015: Sadece bazen, senin bana yaşattığın mutluluğu hiçbir zaman unutmamak adına bir şeyler yazıyordum. Bir gün bunları seninle paylaşacaktım, ne yazık ki paylaşamadım. En çok da buna üzülüyorum.
Dedim ya, sevgim bitmek üzere.
Ancak bugün, seni seviyorum.
Saçlarım da seni seviyor.
01.08.16: Hiçbir zaman, senden bahsettiğim şiirlerimi ve içerisinde seni, yalnız seni barındıran hikâyelerimi okuyamayacaksın.
Bir heyecandın, şimdi ise bu heyecana veda etmenin hüzünlü hazırlığı içerisindeyim.
Bir umut yakalayabilsem ikimize dair...
Özür dilerim, bunu yazarken dahi kafamda seninle ilgili yeni şiirler ürettiğim için.
17.08.17: Bir dost olarak hayatımda her zaman olmanı diliyorum.
18.08.17: Asla okumayacaksın şiirlerimi, şiirlerimdeki seni. Asla okumayacaksın kalemimden çıkan en güzel hikâyeyi, hikâyedeki Huzursuzluğun Kitabı'nı.
Sevgimin farkındasın.
Belki de en çok bu gece, ben de bu gerçeğin farkına varıyorum.
Belki de en çok bu gece, seni seviyorum.
24.11.2017: O gün geldi.
Saçlarımın seni sevmediği o gün, bugün.
Bir zamanlar sevdiğim, hep seveceğimi düşündüğüm biri olan seni; asla okumadığın ve her kelimesinde yer aldığın şiirlerde yok ediyorum.
Dedim ya, sevgim bitti.
21.02.19: Seni tanıyışımın dördüncü yılında seninle ilgili son cümlelerimi yazıyorum:
Seni hep seveceğimi düşünmüştüm, sana rağmen.
Evrim