Temmuz 21, 2015

şiirim ve sen

Yazdım. Ona yazdım; onu yazdım. İki yıldır söyleyemediğim her ne var ise yazdım. İstediğim tek şey okumasıydı. İnsanın ne kadar sevildiğinden, karşısındaki insanda nasıl bir iz bıraktığından haberi olması gerekiyordu çünkü. Görsün istedim, onunla konuşmaya yeltenip de konuşamadığım her şeyi okusun. Ve düşünsün istedim; bana neden böyle yaptığını düşünsün.

Okumadı. Yazıyı gören insanlar gelip beni tebrik etti, iyi yazdığımı söyledi. Her birine teşekkür ederken aslında aklımda o vardı. 
O, okumayarak sözcüklerime ve en önemlisi ona duyduğum sevgime saygısızlık etmişti. O günden sonra yemin ettim.

Bir daha ona yazmayacağım.


Evrim

Temmuz 20, 2015

kadehler ve sen

İlk kadehimde seni düşünüyorum: denizi, gökyüzünü ve ayı; güzel olan ve seni anımsatan her şeyi düşünüyorum. Dinliyorum: Erdoğan Emir'i, Nurettin Rençber'i; bana hissettirdiğin kadar gerçek olan duygularla beni buluşturan türküleri dinliyorum. Okuyorum: Ahmed Arif'i, Ümit Yaşar'ı; her dizesinin senin için yazılabilir olduğunu düşündüğüm şiirleri okuyorum.

İkinci kadehimde seni düşünüyorum: gülüşünü, birkaç kez benimkilerle buluşan gözlerini, bana hiç edinmediğim bir dostun sıcaklığını yaşatmanı; yahut beni mutlu eden o küçük detayları düşünüyorum. Özlüyorum; derinleşemeyen ancak yine de çok şey ifade eden sohbetlerimizi, ara sıra adım geçtiğinde yüzünde oluşan ilgi dolu ifadeyi, her gün sana dair biriktirdiğim umutlarımı; günümü aydınlatan birkaç anıyı özlüyorum.

Üçüncü kadehimde yine seni düşünüyorum. Ancak biraz daha içersem seni yanımda hissedeceğime emin olduğumdan yüzümde belli belirsiz bir tebessüm beliriyor. Sadece seviyorum. Her şeye rağmen, bana hissettirdiğin her duygu için seni seviyorum.
Ağlıyorum.
Kadehimdeki son damlayı da yudumlarken, ağlıyorum.

Temmuz 02, 2015

schatzi

Birisi hakkında çok şey yazabilirim, üzerine konuşacak çok şey bulabilirim. Ve nihayetinde veda vakti geldiğinde konuşmamı onunla birebir yapmaktansa son bir yazıyla yaparım; bu son yazıyla noktalarım o insanın hayatımdaki yerini. Ancak senin için bir yazı yazmayacağım, çünkü yazamıyorum. Belki de bir tek konu sen olduğunda oynamıyor bu kalem, yetersiz kalıyor bu sözcükler.


Yaşanan onca şeye rağmen hala güzel bir kalbin olduğuna inanıyorum. Hep güzel kal Schatzi.


Hoşçakal.