on sekiz ekim

Bir insan için yazı yazdığınızda onu kaybedersiniz. O insanla ilgili hisleriniz ve düşünceleriniz kesişmeye başladığı ve bu yazıya döküldüğü vakit noktalarsınız o insanın sizin hayatınızdaki yerini. Farkına şimdilerde vardığım bu gerçek kadar yaralayan pek az şey var beni. Gözümü her kapattığımda başka bir yerde olma arzum git gide artırıyor şiddetini, hatta ve hatta gözümü her açışımda bulunduğum yer; asla bulunmak istemediğim, çirkin bir yere dönüşüyor. Birilerinin gözlerinin içine bakarak, gülümseyerek konuşurken dahi yaşanmayacak durumların hayalini kurmak artık gözlerin de yalan söyleyebileceğini göstermekle kalmıyor; beni inanılmaz derecede yoruyor. Farkındalığımın rahatsız edici bir boyuta erişmesi, sevgiden epey uzaklaşan insan ilişkileri, anlam yoksunu konuşmalar ve bitmek bilmeyen sıkıntılar... Kendi kendime engel olduğum bütün yılların acısını yaşadığım şu dakikalarda içimden yineliyorum, kimseye yazı yazmayacağım.

Evrim