Önce uzaktan sesini işitiyorum
Sonra görüyorum
Gözlerim bu bedeni özlemiş
Epey zamandır görmediğim bu bedene sarılmayı hayal ediyor, sonra ise gerçeklerin çirkinliğinin yüzüme çarpmasıyla engelliyorum bu isteğimi
O da beni görüyor
Sert bir yüz
Duruk bir ifade
Ve kımıldamayan dudaklarıyla dimdik oturmuş
Beni inceliyor
Gelip konuşmak istediğini anlıyorum
Ağlayacak gibi oluyorum heyecandan
Ancak duygularıma mağlup olacağımı önceden bildiğimden bu sefer hazırlıklıyım
Uzağına bir yere oturuyorum
Ve iki saat boyunca sadece onu düşünüyorum, sadece
Zaman ilerliyor
Gözlerimle onu yoklayamayacak kadar gerginim
Ancak gittiğini hissediyorum
Temkinli bakışlarımla son kez bakıyorum etrafıma
Arabaya ilerliyorum
Arka koltuğa oturur oturmaz onu görüp bir hışımla dışarı çıkıyorum
Büyük bir sevinç içerisindeyim
Beni farkedemeden
Dümdüz ilerliyor
Bu sefer gerçekten gidiyor
Mutsuz gözüküyor
Gidiyor
Ve ben arkadan ona bakıyorum
Sonra biniyorum tekrardan arabaya
Eve gidene dek camdan dışarıyı seyrediyorum
Gözlerimin dolduğu aşikar
Ve sadece onu düşünüyorum, sadece.
Evrim